tren

içimdeki seferler hep sana doğru.

ben.

biniyorum bir vagona,

mola vermeden varıyorum sana.

yas.

yas'tığımı kaybettim.

seninkiyle uyuyabilir miyim?

üşüdüm

gökyüzünden yüzüne 'gök' indiriyorum,

yüzüme sarıl,

üşümesin.

azıcık?

uykunu kokluyorum,

kirpiklerin gibi tıpkı

toz kokuyorlar.

raftaki kitapların kokusu da var biraz.

biraz ada esintisi,

-boynunda.

mavi uyku uyuyalım mı azıcık?

n

konuşmak istemiştim saatlerce

ya da yazmak sayfalara

kelimeleri bir araya getirip

inciler kurmak.

biraz içten

utangaç

benden.

çok bişey değildi aslında

anlatmak içimdeki kelebeklerin rengini

gökkuşağının bile bilmediklerini.

ben en son nefes alırken yazmıştım

bugün de nefes aldım

ve ben

yine yazıyorum.

istiyorum

ben de denizin üstünde yürümek istiyorum

bulutlarla bir olmak

ufka içimi dökmek

toprakla akşam yemeği yemek istiyorum

bu gece uyumak

ve

bir daha

uyanmamak istiyorum.

üşüdüm

palmiyelerin

ıssız topraktaki hali

yalnız ve ıssız

belki bir rüzgar eser de canlanır

ama yok

rüzgar yok

arkada sızan ışık

güneş ışığı.

palmiyelerin kolları arasından

taa içime kadar geliyor

ama yok

bu ışık beni ısıtmıyor.