yıldız

yıldızları kokla,zamanı olmasa da

aç elini

koy üstüne

onun da beş parmağı var,

senin de.

düşünürüm yalınayak

duru kokumu hisseder gelecek,

aşamam kaldırımları

yaşamadığım gönül sevdaları

çantama saklarım yarım,yoksun karanlıkları

tutuklanırım bir söz yüzünden

alışılagelmişi yaşar

atılırım kodese.

örümcek ağları,demir parmaklıklar,

donuk durgunluk ve ben.

gelir gelecek

değiştirir

hazır olanları.

olmazlık sarar o boşlukta gözlerimi

yolladım aya'mı sevdiğimin peşinden

küçük bir otobüs şirketinin

pis kokan

kırık dökük

virane otobüsünün ardından

beni bırakmayan her şey

dizilir gözbebeğimin etrafına,

volta atıyorlar.

acıtıyorlar,beni bırakmayan her şeyler

yalınayak düşünürüm

ay'ın şavkı vurur mememe,gereksiz

saçlarımda bakışların kaldı

kirpiklerim toprağa gömüldü.

kirpiklerin uzunluğu değil

gideceği yer anlamlı olsun

bir tutam baharat kaldı dudaklarımda,

toprakla temas vakti.

uy.ku

hep bir bekleyiş

hep bir umut

hep bir umutsuzluk ve boşvermişlik

yadsımaya çalıştığın anılar

pencereden uçup giden

geri gelmeyecek düşünceler

mutlak acılar kuşatır her yanımı

ben o sokaklarda büyüdüm

alışığım yokluğa

alışığım boş kümeye

uyku sessizliği değil

ölüm sessizliği çöker her gece üstüme

ruhum ölür.

tek kalırım tek başına

çok hüzünlü bir şarkı dolanır

kulak yolumda.

haykırır sanatçı,

aşıktır,

hissettiğini haykırır sadece

dizleri kanar

ki kan tutar bir yandan

kulağımı tırmalıyor bu notalar

yanan paradoks çevreler etrafımı

istemediğim o yolda yürürüm

istemem,

yürürüm

bilirim ki çıkar beni anlayan,

bir'i.

gülerim,

ağlarım,

mutlu ederim.

derin kanatırım,

derin kanarım,yalnızım,

yalnızlığım.

güneş çok uzak

sonsuzu severim

sonsuz olmayı isterim,

uyurum.

6mayıs

'yeni doğan günler çok oldu elbet
ama yalnızca üç güneş battı
fütursuzca,bir urgan kalınlığında
güneş de deniz de gülüyordu
siyahın bütün tonları sarmıştı bulutları
mutlu battı doğan güneşler
dimdiktiler...' mayıs'06

teller

elektrik tellerinden ip atlayabilecek kadar büyük olmayı isterdim,

küçükken.

küçükkendi bu isteğim.

büyük umutlar vardı ben küçükken,

çok küçükken.

şimdi çok büyüdüm ben,

ama umut.larım küçüldü.

ikinci moda vakti

bir bulut düşünüyorum

kafamın tam üstünde

yağmur yağsa

şimşek çaksa

fırtına kopsa

alsa götürse

başka'ya.

eksik

karanlığın devam ediyor olması

ve yıldızsız bir gece.

fotoğrafların anlamsız oluşu gibi

heyecansızlık

durgunluk

vicdan azabı gibi.

eşkıya zamanın bu kaçıncı aramıza girişi?